پاييزى فرو مىريزد و غل و زنجير گناهان را از گردن‌ها مىگشايد ، پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله نماز را به چشمه آب گرمى كه بر در سراى مردى جريان داشته باشد ، تشبيه كرد ، اگر روزى پنج بار خود را در آن شستشو دهد ، هرگز چرك و آلودگى در بدن او نماند . همانا كسانى از مؤمنان حق نماز را شناختند كه زيور دنيا از نماز بازشان ندارد ، و روشنايى چشمشان يعنى اموال و فرزندان مانع نمازشان نشود . خداى سبحان مىفرمايد : « مردانى هستند كه تجارت و خريدوفروش ، آنان را از ياد خدا ، و برپا داشتن نماز ، و پرداخت زكات باز نمىدارد . » رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پس از بشارت به بهشت ، خود را در نماز خواندن به زحمت مىانداخت ، زيرا خداوند به او فرمود : « خانواده خويش را به نماز فرمان ده و بر انجام آن شكيبا باش » پس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پىدرپى خانواده خود را به نماز فرمان مىداد ، و خود نيز در انجام نماز شكيبا بود . همانا پرداخت زكات و اقامه نماز ، عامل نزديك شدن مسلمانان به خداست ، پس آن‌كس كه زكات را با رضايت خاطر بپردازد ، كفّاره گناهان او مىشود و بازدارنده و نگهدارنده انسان از آتش جهنّم است ، پس نبايد به آنچه پرداخته با نظر حسرت نگاه كند و براى پرداخت زكات افسوس خورد ، زيرا آن‌كس كه زكات را از روى رغبت ، نپردازد و انتظار بهتر از آنچه را پرداخته داشته باشد ، به سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نادان است ، و پاداش او اندك و عمل او تباه و هميشه پشيمان خواهد بود . يكى ديگر از وظائف الهى ، اداى امانت است ، آن‌كس كه امانت‌ها را نپردازد زيانكار است . امانت الهى را بر آسمان‌هاى برافراشته ، و زمين‌هاى گسترده و كوه‌هاى به پا داشته ، عرضه كردند ، كه از آنها بلندتر ، بزرگ‌تر ،